അധ്യായം 11: ശ്രീലങ്കയിലെ ജനങ്ങൾ – ഒരു വിനോദസഞ്ചാരിക്കപ്പുറം
ഒരു രാജ്യത്തെ അവിടുത്തെ മലനിരകൾ, നദികൾ, വനങ്ങൾ, സ്മാരകങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാം. ചരിത്രം, രാഷ്ട്രീയം, സമ്പദ്വ്യവസ്ഥ എന്നിവയിലൂടെയും അതിനെ വിലയിരുത്താം. എന്നാൽ ഇവയൊന്നും ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം പൂർണ്ണമായി വെളിപ്പെടുത്തുന്നില്ല.
ഒരു രാജ്യം നിലകൊള്ളുന്നത് അതിലെ ജനങ്ങളിലാണ്.
ശ്രീലങ്കയിലെത്തുന്ന ഒരു സഞ്ചാരിക്ക് ആദ്യം കാണാൻ കഴിയുന്നത് പരിചിതമായ കാഴ്ചകളാണ്. അനന്തമായ കടൽത്തീരങ്ങൾ, പച്ചപ്പാർന്ന തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾ, പുരാതന ക്ഷേത്രങ്ങൾ, കാട്ടിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആനകൾ, വർണ്ണാഭമായ ചന്തകൾ, കൊളംബോയിലെ തിരക്കേറിയ തെരുവുകൾ എന്നിവയൊക്കെ ആയിരിക്കും അവ. യാത്രാവിവരണ ലഘുലേഖകളിലും ചിത്രങ്ങളിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് ഇത്തരം കാഴ്ചകളാണ്.
എന്നാൽ മനോഹരമായ ഈ കാഴ്ചകൾക്കപ്പുറം മറ്റൊരു ശ്രീലങ്കയുമുണ്ട്. സാധാരണക്കാരുടെ ശ്രീലങ്ക.
സൂര്യോദയത്തിന് മുൻപേ വീടുവിട്ടിറങ്ങുന്ന മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, നെൽപ്പാടങ്ങളിലേക്ക് നടന്നുപോകുന്ന കർഷകർ, മൂടൽമഞ്ഞ് പുതച്ച മലഞ്ചെരിവുകളിലൂടെ കയറിപ്പോകുന്ന തേയിലത്തൊഴിലാളികൾ, സ്കൂൾ യൂണിഫോമിൽ ബസ് കാത്തുനിൽക്കുന്ന കുട്ടികൾ, ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീകൾ, കടകൾ തുറക്കുന്ന വ്യാപാരികൾ, ഗ്രാമീണ പാതകളിലൂടെ നിശബ്ദമായി നടന്നുപോകുന്ന സന്യാസിമാർ, ദ്വീപിന് പുറത്തുള്ള ഒരു ഭാവിയെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നം കാണുന്ന യുവജനങ്ങൾ — ഇവരുടേതാണ് ആ ശ്രീലങ്ക.
ഒരു വിനോദസഞ്ചാരി ശ്രദ്ധിക്കാതെ കടന്നുപോയേക്കാവുന്ന ശ്രീലങ്കയാണിത്. ഒരുപക്ഷേ, ഏറ്റവും കൂടുതൽ അറിയപ്പെടാൻ അർഹതയുള്ള ശ്രീലങ്കയും ഇതുതന്നെയായിരിക്കും.
വൈവിധ്യമാർന്ന ജനവിഭാഗങ്ങളുടെ ദ്വീപ്
ശ്രീലങ്ക ഒരു ചെറിയ ദ്വീപാണ്, എന്നാൽ അവിടുത്തെ സാംസ്കാരിക വൈവിധ്യം ശ്രദ്ധേയമാണ്. സിംഹളർ, ശ്രീലങ്കൻ തമിഴർ, ഇന്ത്യൻ അല്ലെങ്കിൽ മലയോര തമിഴർ, മുസ്ലീങ്ങൾ, മറ്റ് ചെറിയ വിഭാഗങ്ങൾ എന്നിവരെല്ലാം ഈ രാജ്യത്തിന്റെ രൂപപ്പെടുത്തലിൽ പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഭാഷ, മതം, ഭക്ഷണം, വാസ്തുവിദ്യ, വസ്ത്രധാരണം, ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയിലെല്ലാം ഈ വൈവിധ്യം പ്രകടമാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഈ ജനവിഭാഗങ്ങൾ തലമുറകളായി ഒരുമിച്ച് ജീവിച്ചുപോരുന്നു; ചിലപ്പോൾ സമാധാനപരമായും, മറ്റു ചിലപ്പോൾ കടുത്ത സംഘർഷങ്ങൾക്കിടയിലും. ഇത്തരം സംഘർഷങ്ങൾ ഒടുവിൽ രാജ്യത്തിന്റെ ആധുനിക ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഇരുണ്ട കാലഘട്ടങ്ങളിലൊന്നിന് വഴിയൊരുക്കുകയും ചെയ്തു.
അതുകൊണ്ട്, ഇന്നത്തെ ശ്രീലങ്കയെ മനസ്സിലാക്കാൻ കേവലമായ വർഗ്ഗീകരണങ്ങൾക്കപ്പുറത്തേക്ക് നോക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഈ ദ്വീപിലെ ജനങ്ങളെ കേവലം വംശീയതയുടെയോ മതത്തിന്റെയോ അടിസ്ഥാനത്തിൽ മാത്രം മനസ്സിലാക്കാനാവില്ല. അവർ കർഷകർ, അധ്യാപകർ, ഡോക്ടർമാർ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ, വ്യാപാരികൾ, സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥർ, വിദ്യാർത്ഥികൾ, സംരംഭകർ, ഡ്രൈവർമാർ, തൊഴിലാളികൾ എന്നിങ്ങനെ വിവിധ മേഖലകളിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നവരാണ്. തങ്ങളുടെ മക്കളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെടുന്ന മാതാപിതാക്കളും അവസരങ്ങൾ തേടുന്ന യുവജനങ്ങളും അവരിലുണ്ട്.
ശ്രീലങ്ക എന്നത് ഒരൊറ്റ സംസ്കാരമല്ല. ഒരേ ദ്വീപിൽ സഹവസിക്കുന്ന വിവിധ സംസ്കാരങ്ങളുടെ ഒരു സംഗമസ്ഥാനമാണത്. വിനോദസഞ്ചാരികൾ അപൂർവ്വമായി മാത്രം കാണുന്ന ഗ്രാമം
കൊളംബോയിൽ നിന്നും പ്രശസ്തമായ വിനോദസഞ്ചാര കേന്ദ്രങ്ങളിൽ നിന്നും അകലെ, ശ്രീലങ്കയുടെ ജീവിതതാളം മാറുന്നു. ഗ്രാമങ്ങളിൽ പ്രഭാതം ശാന്തമായി പുലരുന്നു.
ഒരു പൂവൻകോഴി ദിവസത്തിന്റെ തുടക്കം അറിയിക്കുന്നു. അടുത്ത എവിടെയോ ഒരു ക്ഷേത്രമണി മുഴങ്ങുന്നു. പ്രഭാതഭക്ഷണം തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് പുക ഉയരുന്നു. സ്കൂൾ യൂണിഫോം ധരിച്ച കുട്ടികൾ റോഡരികിലൂടെ ധൃതിയിൽ നടന്നുപോകുന്നു. ബസുകൾ യാത്ര തുടങ്ങുന്നു. കർഷകർ പാടത്തേക്ക് പോകുന്നു. റോഡരികിലെ ചെറിയ കടകൾ സാവധാനം തുറക്കുന്നു.
ഒരു സന്ദർശകന് ആ പ്രദേശം ശാന്തമായി തോന്നാമെങ്കിലും, അവിടെ താമസിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അതൊരു തൊഴിലിടമാണ്. വിനോദസഞ്ചാരി പച്ചപ്പാർന്ന നെൽവയലിനെ കാണുന്നത് മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രമായാണ്. കർഷകൻ ആ വയലിനെ കാണുന്നത് തന്റെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗമായാണ്. വിനോദസഞ്ചാരി കടലിനെ കാണുന്നു. മത്സ്യത്തൊഴിലാളി അതിനെ തന്റെ തൊഴിലിടമായി കാണുന്നു.
കാഴ്ചപ്പാടും ജീവിതാനുഭവവും തമ്മിലുള്ള ഈ വ്യത്യാസം ഒരു സഞ്ചാരിക്ക് കണ്ടെത്താവുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിലൊന്നാണ്.
ശ്രീലങ്കൻ പുഞ്ചിരി
ശ്രീലങ്കയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ ഏറ്റവും അവിസ്മരണീയമായ ഗുണങ്ങളിലൊന്ന് സാധാരണക്കാരുടെ ഊഷ്മളതയാണ്.
ആതിഥ്യമര്യാദ എല്ലായ്പ്പോഴും ഗംഭീരമായ ആംഗ്യങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടില്ല. ചിലപ്പോൾ അത് വളരെ ചെറിയ രൂപങ്ങളിൽ വരുന്നു – ഒരു പുഞ്ചിരി, ഒരു കപ്പ് ചായ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായ ഒരു യാത്രക്കാരന് ക്ഷമയോടെ നൽകുന്ന ഒരു നിർദ്ദേശം, അല്ലെങ്കിൽ വഴി മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്ന ഒരു അപരിചിതൻ.
ഒരു യാത്രക്കാരൻ ഒരു ചെറിയ കടയിൽ നിർത്തി വഴി ചോദിക്കാം. കടയുടമ വഴി വിശദീകരിക്കുക മാത്രമല്ല, പുറത്തേക്ക് നടക്കുകയും, റോഡിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടുകയും, യാത്രക്കാരൻ വളവ് തെറ്റിക്കുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം.
അത്തരം നിമിഷങ്ങൾ ഗൈഡ്ബുക്കുകളിൽ ദൃശ്യമാകില്ല. അവയുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കാൻ കഴിയില്ല.
എന്നിരുന്നാലും, അവ പലപ്പോഴും ഒരു പ്രശസ്ത സ്മാരകത്തേക്കാൾ കൂടുതൽ കാലം യാത്രക്കാരന്റെ ഓർമ്മയിൽ നിലനിൽക്കും.
എന്റെ യാത്രകൾ ആത്യന്തികമായി നമ്മൾ സന്ദർശിക്കുന്ന സ്ഥലങ്ങളെക്കുറിച്ചു മാത്രമല്ല. അവയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോൾ നാം ഉണ്ടാക്കുന്ന മനുഷ്യബന്ധങ്ങളെക്കുറിച്ചുകൂടിയാണ്.
തീരത്ത്, കടൽ ഭക്ഷണത്തിന്റെയും തൊഴിലിന്റെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഒരു ഉറവിടമാണ്.
വിനോദസഞ്ചാരികൾ അവരുടെ ഹോട്ടലുകളിൽ ഉണരുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ, മത്സ്യത്തൊഴിലാളികൾ സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ചക്രവാളത്തിൽ ബോട്ടുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. വലകൾ കരയിലേക്ക് വലിക്കുന്നു. മത്സ്യങ്ങൾ തരംതിരിച്ച് മാർക്കറ്റുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു. സ്ത്രീകൾ ദിവസം പിടിക്കുന്ന മത്സ്യം വിൽക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.
തലമുറകളായി, തീരദേശ സമൂഹങ്ങൾ സമുദ്രത്തിന്റെ മാനസികാവസ്ഥകൾക്കനുസൃതമായി ജീവിച്ചു.
കടൽ നൽകുന്നു, പക്ഷേ അത് എടുക്കുന്നു.
2004 ലെ ഇന്ത്യൻ മഹാസമുദ്രത്തിലെ സുനാമിയുടെ ഓർമ്മ നിരവധി തീരദേശ സമൂഹങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മുഴുവൻ കുടുംബങ്ങളെയും ഗ്രാമങ്ങളെയും ആ ദുരന്തം ബാധിച്ചു. നാശം വിതച്ച തിരമാലകൾ സമുദ്രത്താൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ഒരു ദ്വീപിലെ ജീവിതത്തിന്റെ ദുർബലതയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു സ്ഥിരമായ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലും അവശേഷിപ്പിച്ചു.
വിനോദസഞ്ചാരിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം കടൽ ഒരു അവധിക്കാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
മത്സ്യത്തൊഴിലാളിയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, അത് ഉപജീവനമാർഗ്ഗത്തെയും അനിശ്ചിതത്വത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
സിലോൺ ചായയുടെ പിന്നിലുള്ള ആളുകൾ
ശ്രീലങ്കയിലെ പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ കുന്നുകൾ രാജ്യത്തെ ഏറ്റവും മനോഹരമായ പ്രകൃതിദൃശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. പ്രത്യേകിച്ചും ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന തേയിലത്തോട്ടങ്ങൾ. സിലോൺ ചായയുടെ രുചി കുടിച്ചവർക്കു മാത്രം ബോധ്യമുള്ള ഒന്നാണ്.
എന്നാൽ ഭൂപ്രകൃതിക്ക് പിന്നിൽ മറ്റൊരു ചിത്രമുണ്ട്. അത് തേയിലത്തൊഴിലാളിയുടെ ചിത്രമാണ്.
വിനോദസഞ്ചാരി അനന്തമായ പച്ച ചരിവുകളുടെ ഫോട്ടോ എടുക്കുന്നു. തൊഴിലാളി എല്ലാ ദിവസവും അവയിൽ കയറുന്നു. വിനോദസഞ്ചാരി ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഒരു കപ്പ് സിലോൺ ചായ ആസ്വദിക്കുന്നു. ആ ചായ സാധ്യമാക്കിയ ഇലകൾ ആരുടെയോ കൈകൾ പറിച്ചെടുത്തിട്ടുണ്ട്.
തോട്ടം സമൂഹങ്ങളുടെ ചരിത്രം തേയില വ്യവസായത്തിന്റെ കൊളോണിയൽ വികസനവുമായി ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. തൊഴിലാളികളുടെ തലമുറകൾ മധ്യ ഉയർന്ന പ്രദേശങ്ങളിൽ താമസിക്കുകയും ജോലി ചെയ്യുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ട്, തേയില ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന രാജ്യമെന്ന നിലയിൽ ശ്രീലങ്കയുടെ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിൽനിന്നും അവരുടെ സംഭാവന വേർതിരിക്കാനാവാത്തതാണ്.
അതിനാൽ ഒരു തേയിലത്തോട്ടത്തെ ഒരു പ്രകൃതിദൃശ്യമായി മാത്രം കാണരുത്. അതൊരു ജോലിസ്ഥലവും വീടും ചരിത്രവുമാണ്. അടുത്ത തവണ ഒരാൾ സിലോൺ ചായ കുടിക്കുമ്പോൾ, മൂടൽമഞ്ഞ് മൂടിയ ആ കുറ്റിക്കാടുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഇലകൾ പറിച്ചെടുത്ത വ്യക്തിയെ ഓർമ്മിക്കേണ്ടതാണ്.
ടുക്ക്-ടുക്ക് ഡ്രൈവറും തെരുവുകളിലെ ശ്രീലങ്കയും
ശ്രീലങ്കയിലെ ദൈനംദിന ജീവിതകഥകൾ അറിയാൻ എപ്പോഴും ഒരു ചരിത്രകാരന്റെ സഹായം വേണമെന്നില്ല. ചിലപ്പോൾ ഒരു ത്രീ-വീലർ ഡ്രൈവർക്ക് അതിനുള്ള അറിവുണ്ടാകും. ടുക്ക്-ടുക്ക് കേവലം ഒരു യാത്രാമാർഗ്ഗം മാത്രമല്ല, ആ ദ്വീപിന്റെ ദൈനംദിന ജീവിതശൈലിയുടെ ഭാഗം കൂടിയാണത്.
തെരുവുകളും കുറുക്കുവഴികളും ചന്തകളും ഭക്ഷണശാലകളും അവർക്ക് നന്നായി അറിയാം. വിനോദസഞ്ചാരികൾ എവിടെ പോകുന്നുവെന്നും നാട്ടുകാർ എവിടെ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുവെന്നും അവർക്കറിയാം. രാഷ്ട്രീയം, ക്രിക്കറ്റ്, വിലനിലവാരം, ഗതാഗതം, ജീവിതം എന്നിവയെക്കുറിച്ചെല്ലാം അവർക്ക് സ്വന്തമായ അഭിപ്രായങ്ങളുണ്ട്.
ഒരു ചെറിയ യാത്ര അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു സംഭാഷണമായി മാറിയേക്കാം. യാത്രയിലെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പാദ്യങ്ങളിലൊന്നാണ് അത്തരം സംഭാഷണങ്ങൾ. ഒരു സ്മാരകം നമ്മോട് പറയുന്നത് പണ്ട് സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ്. എന്നാൽ ഒരു സംഭാഷണം നമ്മോട് പറയുന്നത് ഇന്നത്തെ ആളുകളുടെ ചിന്തകളെക്കുറിച്ചാണ്.
ദ്വീപിന്റെ ചലനാത്മകത നിലനിർത്തുന്ന സ്ത്രീകൾ
ശ്രീലങ്കയുടെ പുറമെ കാണുന്ന ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം, കുടുംബങ്ങളെയും സമൂഹങ്ങളെയും താങ്ങിനിർത്തുന്ന ലക്ഷക്കണക്കിന് സ്ത്രീകളുണ്ട്.
തേയിലത്തോട്ടങ്ങളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരും, ചന്തകളിൽ മത്സ്യം വിൽക്കുന്നവരും, ചെറുകിട സംരംഭങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും, കുട്ടികളെ പഠിപ്പിക്കുന്ന അധ്യാപികമാരും, ഓഫീസുകളിൽ ജോലി ചെയ്യുന്ന പ്രൊഫഷണലുകളും, വീട് നോക്കിനടത്തുന്ന അമ്മമാരും ഇക്കൂട്ടത്തിലുണ്ട്.
അവരുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങൾ ഒന്നുപോലെയല്ല. കൊളംബോയിലെ ഒരു പ്രൊഫഷണൽ സ്ത്രീയുടെ ജീവിതാനുഭവവും, മധ്യ മലനിരകളിലെ തേയിലത്തോട്ടം തൊഴിലാളിയായ സ്ത്രീയുടെയോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു മത്സ്യബന്ധന ഗ്രാമത്തിൽ താമസിക്കുന്ന സ്ത്രീയുടെയോ ജീവിതാനുഭവവും തമ്മിൽ വലിയ വ്യത്യാസമുണ്ട്.
ആധുനിക ശ്രീലങ്ക അതിവേഗം മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്; വിദ്യാഭ്യാസവും തൊഴിലും സ്ത്രീകൾക്ക് പുതിയ സാധ്യതകൾ തുറന്നുനൽകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, പല കുടുംബങ്ങളിലും പരമ്പരാഗത ഉത്തരവാദിത്തങ്ങൾക്ക് ഇപ്പോഴും വലിയ പ്രാധാന്യമുണ്ട്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ, ശ്രീലങ്കൻ സ്ത്രീകളുടെ കഥ എന്നത് ഒരേസമയം തുടർച്ചയുടെയും മാറ്റത്തിന്റെയും കഥയാണ്.
കുട്ടികൾ – ഈ ദ്വീപിന്റെ ഭാവി
ഒരു രാജ്യത്തെ മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ഏറ്റവും മികച്ച മാർഗ്ഗം അവിടുത്തെ കുട്ടികളെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതുകൂടിയാണ്.
ശ്രീലങ്കയിൽ, വൃത്തിയായി ഇസ്തിരിയിട്ട യൂണിഫോം ധരിച്ച് സ്കൂളിലേക്ക് നടന്നുപോകുന്നതും, തിരക്കുള്ള ബസുകളിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്നതും, തുറസ്സായ സ്ഥലങ്ങളിൽ ക്രിക്കറ്റ് കളിക്കുന്നതും, സ്കൂളിനുശേഷം വഴിയോരത്തെ ചെറിയ കടകൾക്ക് ചുറ്റും ഒത്തുകൂടുന്നതുമായ കുട്ടികളെ കാണാം.
അവരുടെ ലോകം അവരുടെ മുത്തശ്ശീമുത്തശ്ശന്മാരുടെ ലോകത്തിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമാണ്. ഇന്നത്തെ കുട്ടികളിൽ പലരും വളർന്നുവന്നത് ഇന്റർനെറ്റുമായും സോഷ്യൽ മീഡിയയുമായും വിശാലമായ ലോകവുമായും കൂടുതൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ശ്രീലങ്കയിലാണ്.
എന്നാൽ ചിലരാകട്ടെ, സംഘർഷങ്ങളും പലായനവും അനിശ്ചിതത്വവും നിറഞ്ഞ പഴയൊരു ശ്രീലങ്കയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ രൂപപ്പെട്ട കുടുംബങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ പേറുന്നവരുമാണ്. ഈ ദ്വീപിന്റെ മുറിവുകളും പ്രതീക്ഷകളും ഒരുപോലെ പൈതൃകമായി ലഭിച്ച തലമുറയാണവർ.
അവർ എത്തരമൊരു ശ്രീലങ്കയായിരിക്കും കെട്ടിപ്പടുക്കുക? രാജ്യം നേരിടുന്ന ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ചോദ്യം അതായിരിക്കാം.
ഡോ. സുനീത് മാത്യു
